Deel 2-32 Einde droom

Bijgewerkt op: 8 mrt. 2020

Boek 2 post 32: pagina 552 - 582 (totaal aantal gelezen pagina's 1450)


Speciale uitgave van de Oostenrijkse Schilling ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van De Droomduiding

Morgen, 1 oktober 2019 is het een jaar geleden dat ik begon met het lezen van de Werken van Freud en dat ik met deze blog aanving. In dit jaar is het me gelukt twee van de tien werken te voltooien. Ik heb 1450 gelezen pagina's (tekstuele inhoud, exclusief registers en inhoudsopgaven). In totaal heb ik 87 blogs geschreven. Het eerste (dikkere) deel ging me aanzienlijk makkelijker af dan De droomduiding, dat ondanks zijn geringer aantal pagina's toch eindelozer leek. De vele dromen, allen door Freud in evenveel detail opgetekend, deden soms wel een appèl op mijn uithoudingsvermogen. Toch is het een bijzonder boek en heeft het wat betreft mijn kennis over het raadselachtige droomfenomeen mijn blik verruimd. Persoonlijke associaties kwamen merkwaardig genoeg toch minder snel op tijdens het lezen van dit boek, in vergelijking tot het eerste deel. Wellicht omdat het eerste deel nieuw voor me was en omdat het - met de eerste inleidende werken over de hysterie en de andere psychoneurosen - een breder scala aan onderwerpen bestreek, sprak dat mij meer aan tot verbeelding. Opmerkelijk is wel dat het onderwerp dromen in sociale zin een veel spraakmakender onderwerp is dan de hysterie. Vertel in een gezelschap dat je De droomduiding van Freud leest en zonder uitzondering delen mensen hun persoonlijkste en meest markante dromen met je. Ze vergeten daarbij dat ik, nu ik kennis genomen heb van De droomduiding, natuurlijk allerlei uitspraken kan doen over hun karakter. (Om in meer detail te lezen wat mijn bevindingen over het eerste deel waren, verwijs ik naar het interview dat Psychoanalyseleeft.nl met mij hield in maart van dit jaar.)


Terug naar het 1-jarig bestaan van Reading Freud: een mengeling van trots en een beetje verlegenheid; mijn initiële plan om 5 dagen per week te lezen is natuurlijk te ambitieus geweest. De kans dat ik de resterende acht delen van Freuds oeuvre in het komend jaar doorwerk is nihil. Maar de finish datum (1 okt 2020) laat ik nog even staan, die pas ik dan volgend jaar wel aan als ik het niet gehaald heb en er een (paar?) jaar bij optel.

Van het uitlezen van De droomduiding was ook David Blomme (Psychoanalyse.nu) op de hoogte, die deze interessante video samenstelde over het belang van de droomduiding in de klinische praktijk. Dank je, David! Fijn te weten dat je nog meeleest en blijft lezen. Aangezien ik zelf geen psychoanalyticus ben durf ik mij op professioneel gebied niet aan het duiden van andermans dromen te wagen. Ik kan alleen zeggen vanuit mijn ervaringen als cliënt dat het bespreken van dromen in therapie en daarbij de duiding van de therapeut tot (soms verbazingwekkende) inzichten leidt, die ik in eerste instantie (vóór de duiding) niet had kunnen voorzien. Wat mij telkens het meeste verrast en wat het mij ook schenkt is dat de droom een initiator kan zijn om vrij over onderwerpen te spreken die ik, als ik niet met het vertellen van de droom was begonnen, waarschijnlijk had vermeden. Het is alsof het de deur opent naar een gebied dat anders onbetreden zou zijn gebleven.


Sinds iets meer dan een decennium schrijf ik (nagenoeg) al mijn dromen op en eindig ik de verslaglegging daarvan steevast met de woorden, 'einde droom'. Misschien doe ik dat om de droominhoud later niet ter verwarren